مؤدب، شاعر دلیل سرودن شعر جدیدش را حمایت از علیرضا قزوه خواند و گفت: بعد از آنکه قزوه شعری درباره حوادث پس از انتخابات سرود که بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت، عده‌ای از روشنفکرنمایان به آقای قزوه حمله کردند و او را شاعر دولتی خواندند و این حمله‌ها هم در کامنت‌های وبلاگ او بود و هم در بعضی رسانه‌ها و سایت‌ها.
وی افزود: قزوه در شعرش با نام «از رای‌ها به شیخ همان یک وجب رسید»، با زبانی طنز برخی کاندیداها و جنجال‌سازی‌هایشان را نقد کرده بود. مثلا در شعرش اشاره به «ادب مرد به ز دولت اوست» داشت و از این نمونه‌ها در شعرش فراوان بود و همین باعث حمله به او شد و من هم به عنوان برادر او گفتم که باید جوابی به این صحبت‌ها داده شود و با او درد دل کرده‌ام.
مؤدب در پاسخ به این سئوال که دلیل این همه اشاره به رنگ سبز در شعرتان چیست، گفت: من می‌خواستم بگویم سبز ماییم و ادامه جنبش سبز علوی اصیل است نه این استفاده‌هایی که اخیرا از این رنگ می‌شود.

ادامه مطلب

جوحي به حج واجب ماه رجب رسيد
همراه شيخنا كه به درك رطب رسيد

مي‌خواست تا شراب طهوري دهد به ما
جوشيد آن‌قدر كه به آب عنب رسيد

صبحي به منبر آمد و فرمود باك نيست
گر واجبات رفت به ما مستحب رسيد

از نو صلا زدند كه ما را وجب كنند
از رأي‌ها به شيخ همان يك وجب رسيد

مشت و وجب براي همين آفريده شد
بي آنكه انتخاب شود منتخب رسيد!

جمعي وضو نكرده دويدند در صفوف
آخر نماز جمعه نخواندند و شب رسيد

صفين و نهروان و جمل نوش جانشان
اين كوفيان كه مِهر علي‌شان به سب رسيد

هر كس كه دم زد از ادب مرد حرف بود
هر كس كه فحش داد به فيض ادب رسيد

بعد از سه ماه شعبده رنگ و ننگ و زنگ
آيينه شكسته‌شان از حلب رسيد

شكر خدا كه عابد و زاهد به هم شدند
اين از جلو در آمد و آن از عقب رسيد

دنبال كرسي‌اند بر اين سنگ آسيا
دندان كرم خورده‌شان تا عصب رسيد

با غرب و شرق مسخره بازان يكي شدند
نوبت به ريشخند سران عرب رسيد

گوساله هاي سامري از طور آمدند
با سبز اشتري كه بر آن بولهب رسيد

چيزي نبود حاصل‌شان از هجوم وهم
جز مشت ريسمان كه به كام حطب رسيد

خاموشي‌ام مبين كه در اين آتش نفاق
روحم به چشم آمد و جانم به لب رسيد 

ما عاشقان یاریم ، ما را تو می شناسی
هرچند پرگناهیم ، ما را تو می شناسی

در انتظار جانان ، هر لحظه بی قراریم
دل بسته بر تو داریم ، ما را تو می شناسی

ای سید خراسان ، ای مژده بهاران
هر لحظه در رکابیم ، ما را تو می شناسی

لب بسته ای و در دل بس درد و راز داری
بگشای لب، بفرما ، ما را تو می شناسی

ما در ره خمینی(ره) ، بستیم عهد و پیمان
هستیم ما بر آن عهد ، ما را تو می شناسی

فرموده اید بر ما که اعتماد دارید
ثابت کنیم الحق ، ما را تو می شناسی

با یک خروش خشمت، ما عالمی بگیریم
شیران بی گریزیم ، ما را تو می شناسی

از شعله های خشمت، اهریمنان گریزان
کوبنده شیاطین، ما را تو می شناسی

هرچند در برابر، شرمنده ایم از تو
اندر میان میدان، ما را تو می شناسی

با احمدی به راهت سرباز بی نظیریم
صد بار سر ببازیم ، ما را تو می شناسی

ما رهرو شهیدیم ، از یأس بی نصیبیم
امید قلب زهرا(س) ، ما را تو می شناسی

هر لحظه از وجودت عطر نگار آید
گلزار بی خزانی ، ما را تو می شناسی

ما عکس یار گیریم از لحظه لحظه رویت
ای سید خراسان، ما را تو می شناسی

کی می شود بیاید ، برداری آن علم را
بستیم توشه راه ، ما را تو می شناسی

نذر شهید سرلشکر نورعلی شوشتری

آن روز صبح حدود 30 دقیقه به اذان صبح مانده بود، و قرار بود من و سردار جعفر اسدی فرماندهی نیروی زمینی سپاه در این وقت درباره خاطرات جنگ تحمیلی با هم صحبت کنیم، و من از آنها برای کتابم به نام روزهای آتش استفاده کنم. پله های ساختمان فرماندهی نیروی زمینی را آرام آرام بالا آمدم، در آن نیمه شب سکوت محضی بر تمام ساختمان حاکم بود.

وارد راهرو که شدم، از گوشه اتاقی که درب آن، نیمه باز بود تو را دیدم که بر سجاده ات نشسته‌ای و مشغول خواندن نماز شب هستی، چه زیبا می خواند و چقدر لطیف اشک می ریختی تا حدود 10 دقیقه من بودم و تو. دل نمی کندم و یادم رفته بود که سردار اسدی، در اتاق فرماندهی نیرو انتظار مرا می کشد. وارد اتاق تو شدم، و در پشت سرت نشستم و خیره خیره، این رابطه عاشقانه را به تماشا نشستم.

 از بزرگ فرماندهان سپاه که سن و سالشان از همه فرماندهان بیشتر بود تنها تو بودی و سردار جعفر اسدی. احساس می کردم برای رهایی از قفس داری با تمام وجودت دعا می‌کنی. چه می گفتی، نمی دانم ولی اصرار بر دعا داشتی. آن شب خیلی گریه کردم و از اینکه من هم نام رزمنده بر خود دارم شرمنده شدم، ما کجا و شما کجا؟ تو چه در جنگ، چه بعد از جنگ هیچ فرقی نکردی همان نورعلی شوشتری ملازم حرم امام رضا(ع) بودی.

تو، علایی، رودکی، اسدی و عدّه‌ای دیگر اصلاً تکان نخوردید، سراغ دنیا نرفتی و ترجیح دادید همان ایام دفاع باشی تا رزمندگان از شما الگو بگیرند و در این راه ثابت قدم باشند. همیشه می گفتی باید باقی راه را هم رفت این راه رهرو می‌خواهد. این را من نمی گویم، همه عالم و آدم می گویند.

ادامه مطلب

مدیریت فرهنگی هنری منطقه 6 ، با همکاری حوزه و  بسیج سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ، به مناسبت فرارسیدن هفته دفاع مقدس ، اکران خصوصی و نشست نقد و بررسی فيلم سينمايي "مرزی برای زندگی" را با حضور رضا اعظمیان (کارگردان)، سید ناصر هاشم زاده و علی رضا رئیسیان، 4 مهر در فرهنگ سرای سرو برگزار می کند

     به گزارش روابط عمومی مراکز فرهنگی هنری منطقه 6، این فیلم برنده جایزه بخش فیلم‌های اول و دوم در جشنواره بیست و سوم فیلم فجر شد و در سال 2005 نيز به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره فوکوئوکای ژاپن نمایش داده شد. علاوه بر اين در بخش مسابقه جشنواره‌های کرالای هند و بین‌المللی قاهره نیز به نمایش درآمد.

در خلاصه داستان اين فيلم آمده است: دخترکرد مرزنشیني صبح زودی به هنگام پر کردن تنگ آب از نهر مقابل کلبه اش با پیکر خون آلود دو سرباز،که از دو جبهه مختلف هستند، مواجه می‌شود و به همراه خانواده اش تلاش می کند تا به آنها کمک نماید و ...

«مرزی برای زندگي» محصول مؤسسه توسعه سينمايي سوره حوزه هنري است و در آن «احمد كاوري»، «ميثم نايب زاده»، «مائده الياسي»، «شمسي صادقي» و «بهمن مرتضوي» به ایفای نقش پرداخته اند.